Werkomschrijving

 
 In mijn werk probeer ik mij te verhouden tot maatschappelijke en sociale onderwerpen en vraagstukken. Mijn analyse van deze thema's geef ik vorm in objecten, installaties, geluidsopnamen en boeken. Sommige van deze werken functioneren als blijvende objecten, andere gebruik ik als rekwisiet bij opvoeringen acties en tijdelijke performances. Ik ga bij het maken niet uit van een bepaalde stijl of techniek, maar vanuit concept/analyse. Tekenend voor deze manier van werken is het gebruik van readymades omdat ik er van overtuigd ben dat je niet alles zelf hoeft te creëren om je verhaal te kunnen verbeelden.
Centraal in mijn werk staat de vraag hoe een individu zich kan verhouden tot de massa en daarin zijn eigen autonomie kan behouden. Kunst is voor mij daarin allereerst een manier om mijn eigen positie en standpunt in de maatschappij te bepalen, en tegelijkertijd een middel om bewustzijn te kweken bij toeschouwers. Ik zie het maken van kunst dan ook als een manier de   maatschappij/wereld vorm te geven en zo te veranderen.
Mijn motto is 'dromen en doen'. Startpunt voor mijn werk zijn persoonlijke principes en verlangens die ik droom te realiseren. Vaak zijn dat korte en directe handelingen en acties waarvan ik benieuwd ben hoe die in het dagelijks leven ingrijpen. Kunst als plek om een gedroomd leven of gefantaseerd handelen uit te proberen: Een verzameling plastic gebruiksvoorwerpen ordenen op kleur, een tape afspelen waarop ik alle keren dat het wordt 'life' wordt gezongen op mijn Cd-collectie achter elkaar heb gemonteerd of limonade verkopen op en prestigieuze kunstbeurs. De beste project beginnen met een wens van mij uit en naderhand blijken er veel dieper lagen in te zitten. Op deze manier refereer ik in mijn werk allereerst naar dromen die ik als mens in het leven heb en pas daarna naar kunsthistorie en kunsttheorie. Ik poog fantasieën en ideeën over gedroomde activiteiten en ingrepen zo concreet mogelijk te realiseren om ze vervolgens als object of performance terug te plaatsen in de realiteit. Dit geeft mijn werk het karakter van een droominterventies in de werkelijkheid.
 Op die manier is mijn werk allereerst een poging de vrijheid van de verbeelding te tonen en het samengaan van verbeelding en realiteit ervaarbaar te maken. Daarbij staat niet alleen de ervaring die ikzelf doormaak centraal, evengoed de gewaarwordingen die de werken bij het publiek oproepen is voor mij van belang.
Een voorbeeld hiervan is de interventie “The personal toilet experience”. Deze installatie bestaat uit minimaal 10 verschillende wc-rolhouders. Het aantal is variabel naar de grootte van het toilet. De variatie voert de gebruiker langs de vormgevingsgeschiedenis van de rolhouder. In de houders zitten evenzoveel verschillende soorten toiletpapier variërend van het éénlaags, gerecyclede schuurpapier, tot 4-laags fluweelzacht papier met kussentjes gedrenkt in aloë vera. Door de hoeveelheid wordt het bijna een vergelijkend warenonderzoek. De houders hangen op de natuurlijke plaats van de rolhouders, maar dan in een groter aantal waardoor ze bijna het hele oppervlak van de muur vullen.
Het werk kan worden gezien als een persiflage op een maatschappij waarin meer en meer belang gehecht wordt aan het individu, en waarin het als een groot goed wordt gezien om jezelf te mogen uiten. Vrijheid van meningsuiting dreigt van grondrecht tot banaliteit te verworden, omdat keuzes in het alledaagse eigenlijk overal afgedwongen worden..
De mens wordt de hele dag gevraagd om keuzes te maken waarin hij of zij een mening of smaak kan uiten. Ik heb nu gemaakt dat dit zelfs tot op het toilet kan. De installatie “The personal toilet experience” vraagt van de bezoeker om op het meest lastige moment een voorkeur uit te spreken. Vrijheid van meningsuiting wordt gezien als een van de grootste vrijheden, maar aangezien er achter een gesloten deur, met de broek op de enkels, sowieso weinig sprake is van imago, wordt deze keuze eerder ervaren als een last dan als vrijheid.